Een monnik en een dragqueen staan te kletsen over religie en seksualiteit naast een neon-boeddha met een stralenkrans van regenboogkleuren. Verderop staat een levensgrote diversiteitsmascotte, in de vorm van een ei met een hanenkam, handjes en knuffels te geven aan bezoekers die in de rij staan om een selfie te nemen.
Het is de tweede dag van de Rainbow Pride in Japan, die voor het eerst in drie jaar weer georganiseerd wordt. Duizenden mensen zijn naar een park in het centrum van Tokio gekomen om hun seksualiteit te vieren.
Het is een feest met lekker eten, dansende koppels en optredens van bekende Japanse muzikanten. Lhbti-activisten houden toespraken over de groeiende acceptatie van seksuele minderheden. Maar ondanks het kleurrijke decor en vrolijke toeschouwers klinkt een serieuze noot door in de woorden die door de speakers galmen: het homohuwelijk is namelijk nog steeds verboden in Japan.
Generatiekloof bij acceptatie homohuwelijk
In een opiniepeiling eerder dit jaar is gebleken dat bijna twee derde van de Japanners voor het homohuwelijk is. Onder jongeren is de steun het hoogst, rond de 90 procent van twintigers zegt dat het gelegaliseerd moet worden.
“Ik wil ook trouwen,” zegt Daiki Yoshioka. Hij was finalist van de Mr. Gay Japan-wedstrijd, een competitie van jonge homorechtenactivisten. Nu deelt hij als vrijwilliger flyers uit met daarop een hulplijn voor mensen die met hun seksualiteit in de knoop zitten. “De mentale stress die je ervaart in Japan is groot. Het is aan het veranderen, maar er is nog steeds een groot stigma waar we vanaf moeten.”