Jonge demonstranten in Indonesië, Nepal, Madagaskar, Frankrijk, Marokko en Peru dragen een piratenvlag en een strooien hoed, verwijzingen naar de Japanse manga One Piece. Wat maakt hoofdpersonage Monkey D. Luffy de held van een nieuwe protestgeneratie?
‘Rijkdom, roem en macht. Alles wat de wereld te bieden heeft, lag ooit in de handen van één man, de koning van de piraten Gol D. Roger.” Voor miljoenen fans over de hele wereld zijn die woorden het begin van een verhaal dat ze al sinds hun jeugd kennen. De Japanse stripreeks One Piece van tekenaar Eiichiro Oda verscheen voor het eerst in 1997 en vertelt het avontuur van Monkey D. Luffy, een jongen met een strohoed die de zee opgaat om zijn droom na te jagen. Net als zijn held Roger wil hij piratenkoning worden. En om dat te bereiken moet hij de grootste schat ter wereld vinden, de legendarische One Piece.
Wie One Piece vluchtig bekijkt ziet een bont avontuur vol bizarre figuren. Een zwaardvechter die drie zwaarden tegelijk hanteert – de derde gebruikt hij behendig met zijn mond – een vrouw die extra ledematen kan laten groeien, en een pratend rendier dat als dokter dient op het schip van kapitein Luffy, de man die van rubber is gemaakt. De stripverhalen ogen licht en speels.
Maar achter het kleurige avontuur schuilt een harde wereld van slavernij, censuur en oorlog, waarin vrijheid niet wordt gegeven maar bevochten. Het is de reden dat de zeerovervlag Jolly Roger van de Strohoedpiraten nu in Indonesië wordt gehesen om te protesteren tegen het steeds autoritairder bewind van president Prabowo, in Nepal tegen het nepotisme van hooggeplaatste politici, en door demonstranten in Frankrijk die zich verzetten tegen bezuinigingen.